UMNO dan Ahli Sunah Wal Jamaah

 

 

Catatan pascaterbitan (8/12/2013)

 

Nampaknya, sangkaan baik penulis bahawa 'Perlembagaan Persekutuan' yang diusulkan untuk dipinda bagi memasukkan konsep Ahli Sunnah Wal Jamaah di dalam Perhimpunan Agung UMNO tahun ini agak pramatang apabila tuan Presiden mengkhususkan pindaan tersebut kepada 'Perlembagaan parti.' Aduh, jangkaan penulis nampaknya meleset dan perlu dikendurkan semula terutamanya berkaitan mengkanunkan akidah Ahli Sunnah Wal Jamaah sebagai akidah rasmi belum kesampaian!

 

Bagaimanapun, permulaan untuk mengkonsepkan Ahli Sunnah Wal Jamaah di dalam parti UMNO itu sendiri sebenarnya satu langkah yang amat berani kerana setakat ini pun, UMNO merupakan parti politik pertama yang hendak berbuat demikian bagi mentakrifkan fahaman akidah yang dipegang di dalam perlembagaan parti . Sekiranya benar dan berjaya dilakukan, maka hal itu turut boleh dikatakan sebagai membuka lembaran baharu bagi perjuangan parti politik Malaysia dalam memperjuangkan akidah yang benar.

 

Hal ini secara langsung akan menidakkan orang Melayu yang berfahaman bukan-Ahli Sunnah Wal Jamaah untuk menyertai UMNO dan melucutkan sama sekali ahli UMNO yang bukan berfahaman Ahli Sunnah Wal Jamaah. Mungkin ada parti lain yang boleh dijadikan sebagai alternatif?

 

Semoga perjuangan menegakkan akidah Ahli Sunnah Wal Jamaah di negara ini kekal relevan bagi membasmi ajaran-ajaran sesat yang menular di dalam masyarakat muslim yang semakin membimbangkan.   

Mungkinkah atau mungkirkah bersama

Ustaz Kazim MT UMNO ???

Kena main???

 

Perkembangan politik menjelang PRU ke-13 menunjukkan warna sebenar Pakatan. Dalam hal-hal berkaitan dengan agama Islam, tampak jelas perbezaan antara PAS dan DAP. PAS memproklamasikan untuk melaksanakan hudud sementara DAP masih dengan nada jelas nyata untuk perlaksanaan hukum sedemikian kerana menganggap Malaysia sebagai sebuah negara sekular.

Soal negara sekular atau pun tidak masih terbuka kepada perbahasan kerana termaktub di dalam Perlembagaan Negara bahawa Islam ialah agama bagi Persekutuan. Namun, Tuan Guru Sohibul-Al-Fadhilah Al-Ustaz Datuk Seri Hadi Awang pernah menafikan negara ini sebagai negara Islam berasaskan 'tasawwur' PAS. Justeru, apakah sebenarnya negara Islam menurut acuan PAS? Adakah hanya dengan melaksanakan hudud, sesebuah negara itu pantas dilabel sebagai Negara Islam?

Malangnya, perkara tersebut tidak mungkin akan berlaku selepas PRU ke-13 seandainya PAS hanya mengharapkan dirinya sahaja untuk melaksanakan hukum hudud. Hal ini dikatakan demikian kerana kerusi yang ditandingi oleh parti tersebut sekadar 32 peratus sahaja daripada jumlah kerusi yang ada di peringkat parlimen. Kini, dengan luahan demi luahan pemimpin DAP terhadap isu hudud memperlihatkan sisi wajah sebenar mereka yang antihudud. Apa yang menghairankan ialah mengapakah pimpinan tertinggi PAS yang masih terus-menerus 'membela' DAP bahawa orang-orang DAP 'semakin faham dengan Islam.'

Perkembangan mutakhir pula menaikkan nama Timbalan Pengerusi DAP Johor, Norman Fernandez yang menggesa agar pengundi di Johor supaya tidak menggundi PAS. Jujur penulis ingin nyatakan, penulis memang tidak tahu pun siapa Timbalan Pengerusi DAP. Namun, kenyataan beliau sudah semestinya mempopularkan dirinya sendiri dan akan mendapat respon yang cepat daripada kepimpinan tertinggi Pakatan.

Dan ramalan itu benar belaka.

Presiden PAS dan Setiausaha Agung DAP terus membuat kenyataan bahawa terdapat perbezaan lima peratus (5%) antara PAS dan DAP terutamanya berkaitan dengan Islam. PAS memperjuangkan hudud dan negara Islam dan DAP tidak bersetuju dengannya dan mengutamakan negara sekular berpelembagaan. Penulis nampak idea kedua-dua orang peneraju parti untuk meletakkan had 95 peratus sebagai 'threshold' yang menyamai kebanyakkan kajian statistik (pada aras keyakinan 95 peratus). Akan tetapi, adakah PAS meletakkan perjuangan sekadar lima peratus sahaja setelah presiden yang sama meletakkan hudud sebagai 0.0001 peratus sahaja daripada Islam. Dan kalau mengikut petua kebarangkalian, untuk mendapatkan kebarangkalian perlaksanaan hudud ala-PAS ialah 0.5(0.0001) = 0.00005 sahaja! Satu kebarangkalian menghampiri sifar!

Akhirnya, PAS sekali lagi terperangkap dengan permainan hudud yang mereka jadikan modal politik. Mereka terpaksa menipu pengikut-pengikut setia mereka demi mendapatkan undi untuk mengalahkan musuh mereka bernama BN. 'Ulama' mereka sanggup mengeluarkan fatwa bahawa baik makan babi daripada makan malam dengan PM Najib, lebih baik berkawan dengan syaitan berbandong bersahabat dengan orang UMNO dan pelbagai lagi kaedah mengambil 'mudharat lebih kecil (bersekongkol dengan DAP, pihak penolak Islam dan hudud, syaitan, babi) daripada mudharat lebih besar (UMNO, BN)'. Dan nampak sekali, kaedah yang mereka gunakan cocok dengan perangai mereka yang hanya menggunakan isu hudud untuk kepentingan mereka sendiri.

Mufti-mufti berkempen

 

Beberapa minggu sebelum pembubaran parlimen, terdengar cakap-cakap yang cukup kencang bahawa dua orang mufti, seorang bekas dan seorang lagi sedang menjawat, akan bertanding pada PRU ke-13 sebagai calon Pakatan. Kedua-dua mereka dikhabarkan akan bertanding di utara tanah air; kerana kedua-duanya pun menjadi/pernah menjadi mufti negeri Perlis. Bagaimana pun, bekas mufti sempat menyatakan keengganannya bertanding kerana 'lebih selesa untuk tidak terikat dengan sebarang parti.' Sementara yang seorang lagi, yang masih menjawat tidak tercalon semasa hari pencalonan. Sementelah kedua-dua orang memang dicanang habis untuk menjadi calon Pakatan pada pilihan raya kali ini, tidak kesampaian jualah untuk kita melihat kelibat mereka.

Kini, kedua-duanya berada di pentas yang berbeza dan memberikan kenyataan yang agak kontra dengan 'pendirian politik' pada pra-PRU kali ini. Mufti Perlis Dr Juanda Jaya menyatakan dengan jelas betapa beliau memilih BN dalam PRU kerana BN memperjuangkan Islam (malah menyifatkan namanya ‘dipergunakan oleh PKR’ tanpa izinnya). Sementara bekas Mufti Perlis, Prof Madya Dr Asri Zainul Abidin pula menafikan sama sekali seandainya Pakatan muncul pemenang dalam PRU ini, PAS mampu melaksanakan hukuman hudud di Malaysia kerana secara angkanya, mereka tidak mungkin!

Kenyataan-kenyataan sebegini memperlihatkan betapa kontranya pendirian mereka berbanding parti Islam dalam Pakatan. Justeru, adakah benar bahawa kedua-dua orang ini memang dicanangkan oleh pihak Pakatan sendiri untuk dicalonkan? Dan andainya benar, adakah ketidakcalonan mereka berdua menyebabkan mereka berpaling tadah mengeluarkan kenyataan yang berlawanan?

Mereka berdua ialah ulama yang dihormati lantaran keilmuan mereka dalam bidang agama dan penjawatan mereka yang amat berprofil tinggi. Seorang mufti bukanlah calang-calang orang. Walaupun pengeluaran fatwa sebenarnya bukanlah membabitkan peranan mufti seorang diri, tetapi atas nama beliaulah sesebuah fatwa itu dikeluarkan. Oleh sebab itu, pastilah kata-kata mereka dihormati dan mereka tidak akan berucap melainkan memahami kesan ucapan yang mereka tuturkan.

Adapun, hujah Dr Asri yang lebih kepada 'politik angka' berasaskan kerusi yang ditandingi oleh pihak PAS di dalam PRU kali ini yang lebih kecil berbanding rakan pakatan mereka daripada PKR. Kita mesti ingat, bukan semua orang di dalam PKR itu Islam dan menerima hudud (walaupun dirinya Islam). Hal ini membawa persoalan kepada sejauh mana PAS mampu untuk memperjuangkan hudud sungguh pun mereka menang dalam PRU nanti?

Sudahlah DAP memang tidak menerima hudud, dan kini bukan semua ahli PKR yang menerimanya, bagaimanakah PAS hendak melaksanakan hudud itu? Oleh hal yang demikian, bolehlah dikatakan bahawa impian hudud mereka dalam apa yang mereka sendiri katakan sebagai 'sistem demokrasi' di Malaysia tidak mungkin akan dapat dilaksanalan. Jelas sekali hudud dalam konteks PAS cuma sekadar satu slogan retorika yang mereka sendiri tak mampu laksanakan 'sebelum ayam berkokok esok pagi.'

Kedua-dua orang mufti tadi mungkin telah mengetahuinya. Malah, mereka mungkin telah faham apakah sebenarnya perjuangan Pakatan di Malaysia dalam usaha mewujudkan persaingan kepada BN. Apa yang pasti ialah untuk PRU kali ini, mereka tidak memilih/tidak terpilih untuk bertanding atas tiket Pakatan dan bukan mustahil kedua-duanya akan dijadikan sebagai calon mana-mana parti pada masa akan datang.

Bukanlah sesuatu yang asing di Malaysia untuk bekas mufti diangkat sebagai calon parti politik. Misalnya di Johor, Allahyarham Tan Sri Dato' Haji Hassan Yunos, Mufti Negeri pada 1941-1947 menjadi MB Johor pada tahun 1959-1967. Hal ini menunjukkan golongan ulama sebagai ketua eksekutif sesebuah negeri bukanlah perkara yang baru. Oleh sebab itu, kehadiran golongan ulama sangatlah dinantikan dalam politik kerana mereka mampu memberikan pengaruh Islami dalam hala tuju pemerintahan negara.

Cuma, janganlah hendaknya ulama itu dikaitkan daripada PAS sahaja kerana mereka berhak memilih pentas mana yang hendak mereka sertai....

Hudud: Antara politik dan polemik

 

Isu hudud bukanlah satu perkara yang baharu dalam arena politik negara. Malah, boleh dikatakan Malaysia ialah antara satu dua (atau satu-satunya) negara yang menjadikan hudud sebagai isu politik. Hal ini dikatakan demikian lantaran sebuah parti politik bernamakan Islam yang menjadikannya modal politik untuk memikat undi rakyat tempatan. 'Ulama' mereka begitu lantang bersuara menuduh parti pemerintah sebagai 'menolak Islam' kerana tidak melaksanakan hukuman hudud.[1] Manakala pengikut-pengikut bawahannya berterusan menyokong kata-kata ulama jenis ini dan akan berhujah putar alam macam mana pun bagi tuntutan perlaksanaan hudud di Malaysia dan 'mengkafirkan' parti pemerintah kerana tidak melaksanakan hudud.

Hakikatnya, apakah hudud[2] itu?

Kalau ditanya kepada mereka yang terlibat, atau kepada orang ramai, mampukah mereka menjawab adakah jenayah membunuh orang dikategorikan sebagai hudud[3]? Atau ditanya bagaimanakah pengedar dadah dihukum dalam konteks 'hukuman Allah?' Juga lebih kontroversi lagi, benarkah seseorang yang dituduh berlaku zina boleh dilepaskan begitu sahaja daripada tuduhan tersebut hanya kerana tidak ada 'empat orang saksi?'

Ialah, untuk persoalan terakhir pun, Tuan Guru Sohibul Al-Fadhilah Al-Ustaz Datuk Seri Abdul Hadi Awang pernah mengeluarkan kenyataan isu berkait 'video zina' merupakan isu yang kecil dan hudud ialah 0.0001 peratus daripada Islam; maka bagaimanakah kita hendak meletakkan tanggung jawab menegakkan hudud di tangan mereka?

Begitu juga kenyataan Tuan Guru Sohibul Al-Samahah Al-Allamah Datuk Nik Aziz Nik Mat yang mengatakan bahawa 'hudud untuk Islam sahaja dan ia (hudud) akan diluluskan oleh badan kehakiman, bukannya orang politik' sekali gus akan mencetuskan persoalan, mengapakah parti politik (baca: PAS) yang memperjuangkan isu ini? Bukankah sepatutnya badan kehakiman yang didesak untuk melaksanakannya, dan bukannya bertindak untuk menuduh parti politik lawannya yang 'menolak hudud' maka 'menolak Isle?'

Kenyataan sedemikian seolah-olah menunjukkan ketidakfahaman Pok Nik dalam sistem pentadbiran tanah air yang terbahagi kepada eksekutif, kehakiman dan perundangan. Sementelah yang dinamakan bahagian perundangan itulah yang merangka undang-undang negara ini sama ada Islamik atau pun tidak. Mereka yang terlibat itulah yang dikatakan Wakil Rakyat majoritinya dipilih melalui 'pilihan raya'; dan dalam erti kata lain, AHLI POLITIK!

Satu lagi perkara yang mengelirukan ialah betapa 'hudud untuk orang Islam sahaja' yang memberikan konotasi double standard kerana kalau ada dua orang yang sabit secara hudud hukum mencuri, seorang muslim dan seorang bukan muslim; cuma yang muslim sahaja yang akan dipotong tangannya?[4] Kita nak tanya juga apakah nas daripada Al-Quran, Hadis atau kata-kata ulama berkenaan syarat sah hudud ialah ‘orang Islam’ sebagaimana isu macam sembahyang, puasa dan haji. Adakah sistem undang-undang zaman Rasulullah di Madinah yang sudah semestinya mengetegahkan isu hudud; dibuat dengan mengatakan orang Islam, kena segini, orang bukan Islam, segini pula?

Persoalan sebegini bukannya untuk mempermainkan hudud, sebaliknya ulama yang berteriak tentang hudud yang perlu menjawabnya kerana isu ini serius. Kita hendak mengetengahkan undang-undang terbaik di dunia ini di sisi Allah Taala, tapi kita hanya laksanakan kepada umat Islam sahaja. Sedangkan setiap perlaksanaan cara Islam merupakan satu langkah menunjukkan hikmah kepada umat bukan Islam lain untuk menerima Islam; maka ke mana hikmahnya?

Kalaulah kita bertanya orang ramai tentang hudud, sudah semestinya mereka mengatakan itu ialah 'hukum Allah,' tapi kalau kita tanya apakah yang disabitkan di bawah hudud, mungkin kita akan mendengar jawapan seperti mencuri, berzina, tuduh zina sahaja; barangkali yang dipopularkan oleh sebab kepentingan politik. Namun mungkin ada dikalangan peneriak hudud yang tidak tahu bahawa membuat kekacauan, mengganggu ketenteraman awam seperti berdemonstrasi juga boleh termasuk di bawah kesalahan hudud![5]

Jadi, kepada ahli politik yang suka sangat membangkitkan isu hudud, tanyalah diri anda sendiri sudahkah diterangkan sepenuh-penuhnya kepada orang ramai tentang hudud? Sudahkah rakyat diberikan maklumat yang betul dan benar berlandaskan Al-Quran, Sunnah dan atsar sahabat berkenaan perlaksanaan hudud secara jelas dan tuntas? Fahamkah mereka hudud itu tertakluk untuk siapa? Jangan berteriak ‘nak hudud, nak hudud,’ bila tanya prosedur perlaksanaan, 'itu kerja hakimlah,' 'undang-undang ni mahkamah syariah yang buatlah..' atau 'tak buat tolak Isle' la...

'Eh, syarat laksana hudud bukannya rakyat kena faham dulu! Kalau itu syaratnya, Nabi SAW tentu tak laksana hudud masa tu. Tapi Nabi SAW laksanakan jugak!' mungkin ada yang berhujah sedemikian.

Nabi SAW laksanakan juga kerana baginda diberi petunjuk Allah untuk melaksanakannya. Apa yang dilaksanakan oleh Nabi SAW dalam hal hudud ini sentiasa betul. Sahabat ada petunjuk dalam melaksanakannya dan boleh bertanya terus kepada Nabi SAW seandainya ada sebarang persoalan. Tambahan pula, sebaik sahaja Nabi SAW diangkat menjadi Nabi, bukannya Nabi SAW terus mengeksesais ‘hudud, hudud’ kepada para sahabat dan musyrikin Makkah.

Kita, generasi seribu tahun selepas zaman Nabi, sudah tentu ada banyak syubhat[6] itu dan ini. Sedangkan tafsiran Al-Quran dan Hadis pun pelbagai ragamnya. Sudah tentu kita perlu kepada nas-nas yang kuat dan yang paling hampir kepada apa yang dibawa oleh Rasulullah SAW dan para sahabat r.ahum.

Tambahan pula, kalau diambil daripada aspek berzina, dicatatkan bahawa tiada satu pun perlaksanaan sabitan hukum tersebut semasa zaman Nabi SAW yang membabitkan empat saksi melainkan hanya melalui pengakuan sahaja, dan Sayidina Umar r.a pernah menolak perlaksanaan hudud ke atas seorang pencuri yang kemiskinan dan kelaparan[7]. Hal ini membuktikan suasana masyarakat pada zaman Madinah berasaskan keimanan yang tinggi untuk mengakui kesalahan dan menerima hukuman dan apabila datangnya syubhat, perlaksanaan hudud terus ditangguhkan. Isu-isu sebegini perlu ditakrif dan diselesaikan terlebih dahulu untuk perlaksanaan yang benar-benar mengikut sunnah.[8]

Khabarnya, kesemua usaha ke arah perlaksanaan kanun jenayah Islam sedang cuba dilaksanakan oleh pihak kerajaan sendiri dan sudah tentu usaha sebegini sedikit sebanyak memakan masa. Beberapa tindakan sedang dijalankan untuk meningkatkan taraf jabatan kehakiman syariah dan undang-undang Islam dalam usaha mengadaptasi undang-undang Islam. Segala usaha sebegini secara tidak langsung akan mengubah sama sekali sistem perundangan dan kehakiman di Malaysia, melibatkan perubahan kuasa kerajaan negeri, dan mungkin pindaan Perlembagaan Persekutuan. Usaha sebegini memerlukan masa yang bertahap dan bukannya sebelum ayam berkokok esok hudud akan tertegak!

Ingat, perlaksanaan hudud ialah hak Allah, sudah tentu mereka yang berkepentingan memerlukan ilmu agar perlaksanaannya benar-benar menurut apa yang Allah firmankan melalui contoh yang dibawakan oleh Rasulullah SAW. Hal ini dikatakan demikian kerana apabila kita melaksanakan hudud, kita sedang mengeksesaiskan diri kita benar-benar sebagai wakil kepada Allah (khalifah Allah) memberi hukuman kepada insan lain atas nama-Nya. Sudah tentu pelaksana mestilah benar-benar cukup cermat meneliti segala nas yang ada untuk melaksanakan hukuman.

Kesimpulannya, hudud ialah hukum yang telah ditetapkan oleh Allah melalui dalil Al-Quran dan Hadis dengan tujuan menghapuskan maksiat dan menjaga hak-hak-Nya. Perlaksanaannya ialah sebaik-baik perlaksanaan dalam hukum jenayah Islam dan hikmahnya antara lain untuk menjaga maqasid syar'iyyah daripada agama, akal, tubuh badan, harta dan keturunan. Bagaimana pun, seperti kesemua syariat yang dibawa oleh Nabi SAW, terdapat syarat-syarat yang perlu dipenuhi terlebih dahulu untuk menutup segala syubhat yang mungkin timbul. Kajian perlu dibuat untuk perlaksanaannya bagi menyelesaikan segala masalah berbangkit daripada syubhat-syubhat yang mungkin timbul. Kerja untuk mengkanunkan hudud bukannya satu kerja yang mudah, macam kata-kata ulama politik, 'sebelum ayam berkokok esok pagi, hudud akan ditegakkan.' Justeru, ahli politik daripada ulama-ulama yang dihormati oleh pengikut-pengikutnya dan masyarkat hendaklah berhemah dalam membahaskan hudud kerana isu hudud bukannya isu murahan.

Janganlah dengan menggunakan isu hudud, mereka mengapi-apikan masyarakat sehingga ada dikalangan pengikut yang mengkafirkan orang lain kononnya tak terima hudud. Kemudian, mereka sendiri mempekecilkan hudud (ingat, 0.0001 peratus) apabila tidak mampu melaksanakannya ketika mereka berkuasa di satu-satu negeri yang berjaya ditawan dalam pilihan raya; 1001 alasan diberikan pula. Usaha penyatuan umat Islam tak nak dibuat, sebaliknya asyik menghukum sembahyang polan tak dapat pahala, ibadat polan tak diterima, masjid polan dibina tak ikhlas, undi polan balasannya neraka atau orang Islam lain tak Islam sebab menggunakan perlembagaan kafir.

Kalau dengan fiil macam itu, nak laksana hudud macam mana???[9]

Nota hujung

---

[1] Anehnya, apabila sebuah parti politik yang bersekutu dengan mereka (baca: DAP) sentiasa mempunyai pandangan yang konsisten iaitu menolak sama sekali perlaksanaan hudud dan tidak langsung mempertimbangkan perlaksanaannya seandainya pakatan mereka memenangi pilihan raya. Parti itu juga secara konsisten menolak Malaysia sebagai negara Islam dan tidak ada langsung tanda-tanda bahawa mereka akan menerima dasar negara Islam yang dibawa oleh parti Islam tadi. Sebaliknya, parti Islam pula (baca: PAS) menganggap parti sekutunya itu sebagai ‘semakin memahami dan menerima Islam dan hudud,’ walaupun kerap kali ditempelak oleh Pengerusi parti sekutu mereka; sehingga pengerusi tersebut dikatakan ‘tidak faham mengapa presiden parti Islam itu tak faham-faham perjuangan pakatan yang mereka sertai.’

[2] Secara harfiyah berasal daripada perkataan had iaitu pembatas atau pemisah. Secara istilahnya, hudud ialah hukuman yang telah ditetapkan kadarnya oleh syarak dan tidak boleh ditambah atau dikurangkan atas nama hudud demi menjaga hak Allah.

[3] Jenayah membunuh termasuk dalam satu lagi kategori hukum jenayah Islam yang dipanggil qisas i.e. hukuman dengan berbalas hukum seperti bunuh dibalas bunuh dan tangan dibalas tangan. Dan sebarang jenayah yang tidak boleh disabitkan dalam kedua-dua kategori iaitu hudud dan qisas sama ada disebabkan ketiadaan nas yang nyata dalam Al-Quran dan Sunnah tentang hukumannya (misalnya rasuah) atau pun jenayah yang tidak cukup syarat untuk sabitan hudud dan qisas (misalnya rogol tiada empat orang saksi, tetapi ada pembuktian lain yang boleh menguatkan dakwaan) akan tergolong dalam kategori takzir atas ijtihad pemerintah. Oleh hal yang demikian, secara teknikalnya, hukuman kaedah ‘takzir’ sudah pun dilaksanakan di Malaysia (Kanun Keseksaan/Penal Code); cuma untuk pengukuhan ‘Kanun Jenayah Islam’ memang tidak boleh tidak, perlu diterangkumkan dengan perkara hudud dan qisas bersama-sama.

[4] Ungkapan di akaun twitter Prof Madya Dr Asri Zainul Abidin dibalas oleh Ustazah Abby Abadi yang menunjukkan ketidakfahaman ustazah tersebut dalam konteks/graviti soalan yang diutarakan. Ustazah Abby sepertinya ulama PAS mengiakan bahawa hanya umat Islam sahaja yang dikenakan hukuman hudud sedangkan terdapat hadis sahih yang mensabitkan hukuman hudud terhadap bukan Islam, contohnya konteks zina. Sila rujuk dengan perbahasan-perbahasan tertentu daripada ulama Sayyid Sabiq, Fiqh Sunnah jid 5 terj. Nor Hasanuddin & Aishah Saipuddin (Kuala Lumpur: Al-Hidayah Publication, 2009), 85-90. Selain itu, dalam rujukan yang sama, penulis kitab menghuraikan pada klausa ‘sifat-sifat yang mesti ada pada pencuri’ dengan kenyataan, ‘Agama Islam TIDAK menjadi syarat bagi seorang pencuri untuk dikenakan hukuman hudud.’ Lihad Sayyid Sabiq, Fiqh Sunnah jld. 5, 208. Pada hemat penulis, persoalan sebegini sudah tentu perlu dibincang dan diselesaikan terlebih dahulu dan hal ini menunjukkan hudud tidak boleh dijadikan retorika pilihan raya semata-mata.

[5] Perkara ini juga menjadi satu perbezaan pendapat di kalangan ulama tentang istilahnya dan yang lebih kompleks lagi, berkaitan syarat-syaratnya. Sayyid Sabiq meletakkan tajuknya sebagai ‘Hirabah’ sementara ada kitab fiqah lain yang mempunyai tajuk Al-Bugha yang mempunyai ciri-ciri yang sama dengan pemberontakan.

[6] Untuk perbincangan tentang perkara-perkara bersangkut-paut tentang perkara ini boleh rujuk Sayyid Sabiq, Fiqh Sunnah, jid 5, 7-13

[7] Perbincangan untuk konteks ini boleh dilihat dalam Sayyid Sabiq, Fiqh Sunnah, jid 5, 212.

[8] Juga persoalan-persoalan lain seperti sama ada orang bukan Islam yang meminum arak sama ada dikenakan hudud atau pun tidak. Nyata di sini mengkanunkan hudud, melaksanakannya dan interpretasi kepada kes-kesnya kelak perlu mengalami proses yang panjang. Dalam penulisan makalah ini juga, penulis bergantung kepada satu sahaja sumber fiqh yang mampu penulis sebagai orang awam capai. Sudah semestinya perlaksanaan hudud tidak boleh bergantung kepada satu kitab fiqh sahaja dan memerlukan penglibatan ulama fiqh, ulama tafsir, ulama tafsir, pakar perundangan, hakim, penguatkuasa, pandangan akademik dan ramai lagi orang-orang yang bertanggung jawab dan berkepentingan.

[9] Penulisan makalah ini ialah sebagai respon kepada tindakan parti politik tertentu yang kerap memainkan isu hudud saban hari dan saban kali pilihan raya. Anehnya, parti tersebut satu ketika dahulu memperjuangkan penubuhan negara Islam kerana mengatakan Malaysia bukan negara Islam tulen dengan pelbagai perbahasannya yang sering diceramahkan kepada para pengikutnya. Tiba-tiba, dalam satu muktamar tahunan, Presidennya pula mengatakan tiada istilah Negara Islam dalam Al-Quran melainkan negara berkebajikan! Presiden yang sama dikatakan pernah menandatangani perjanjian untuk tidak membangkitkan lagi hudud dalam pakatan partinya dengan parti-parti sekular yang lain dan setidak-tidaknya memang telah menandatangani Buku Jingga (buku asas manifesto pakatan parti-parti tersebut) yang tidak langsung mengungkapkan isu perlaksanaan hudud. Soalnya, sekiranya beliau dan partinya ikhlas untuk memperjuangkan hudud, mengapakah mereka tidak memperjuangkan isu tersebut dalam Buku Jingga terlebih dahulu?

Kenyataan Nurul Izzah selaras perjuangan PAS

 

Masih lagi berkaitan dengan kenyataan kontroversi YB Nurul Izzah dalam sebuah forum 'Negara Islam,' namun kali ini penulis mengambil sudut bandingan dengan perjuangan PAS sendiri. Dengan cara demikian, kita akan dapat memahami mengapakah PAS sebagai sebuah parti yang mendakwa dirinya Islam menangani isu ungkapan Nurul Izzah ini sebagaimana kini; dengan menemplak sesiapa sahaja yang menegur ucapan tersebut dan mengibaratkan ulama yang menentang ucapan itu sebagai ulama jahat dan perlu bertaubat.

Perjuangan PAS sedari dahulu lagi berkenaan agama. Ungkapan seperti 'Negara Islam,' 'hudud,' 'jihad,' 'agama' dan lain-lain frasa Islamik sering kali dikaitkan dengan parti tersebut. Cuma kini, dalam beberapa aspek seperti 'Negara Islam' bukan lagi prioriti PAS kerana 'tiada tuntutan dalam Al-Quran melainkan Negara Kebajikan.'

PAS juga sedari dahulu lagi menuduh UMNO, tunjang kepada Kerajaan Persekutuan sebagai asabiyyah. Disebabkan asas utama perjuangan UMNO ialah Melayu, maka PAS mempergunakan asas tersebut dengan menghentam sehentam-hentamnya (sehingga terbenam tujuh kaki ke perut bumi) bahawa perjuangan UMNO sebagai nasionalis, bersuku dan tidak memenuhi ajaran Islam kerana mendahulukan bangsa. Sungguhpun kalimah tipikal orang UMNO ialah, 'demi bangsa, agama dan negara;' PAS hanya boleh menghadam bab 'bangsa' sahaja daripada frasa tersebut. Walaupun perjuangan bangsa Melayu, berasaskan Perlembagaan Malaysia turut membabitkan Islam, PAS tetap tegar menyatakan bahawa yang penting ialah Islam. Melayu tidak wujud dalam perjuangan PAS kerana Islam itu lebih tinggi lagi.

Agenda PAS ialah Islam dan hudud dan ini digambarkan dengan doktrin PAS itu Islam dan Islam itu PAS. Semulia-mulia agama ialah Islam dan semulia-mulia parti ialah PAS. Apa jua perkara Islamik yang telah dilaksanakan oleh UMNO/BN tidak akan dapat menandingi apa sahaja rancangan yang belum atau sudah dilaksanakan oleh PAS. Misalnya, masjid yang dibina oleh kerajaan pusat sudah semestinya lebih rendah tarafnya daripada masjid yang dibina oleh PAS. Hujahnya mudah, peruntukan kerajaan pusat bercampur akan halal dan haramnya duit itu lantaran cukai araknya, cukai judinya. Tetapi, peruntukan PAS pula sehabis-habis suci dan halal walau daripada mana pun sumbernya. Itulah dogma PAS.

Ustaz-ustaz yang tidak bersetuju dan menegur pihak PAS dalam segenap isu ialah ustaz-ustaz yang telah dibeli oleh UMNO. Mereka ialah manusia berilmu yang tidak menyokong perjuangan Islam! Mereka ialah barua kerajaan, terompah kayu dan ulama as-suu' (jahat); hanyut dalam najis sekuler dulu kini dan selamanya. Sebaliknya, ustaz-ustaz PAS sedia maksum tiada cacat-celanya. Kata-katanya fatwa yang wajib ditaati. Kalaulah JAKIM menghalalkan Rebina, ustaz PAS kata, sungguh Rebina haram, maka jatuh hukum Rebina tadi haraaam. Beginilah anutan dan doktrin PAS dan ahli-ahlinya.

Sungguh, dalam dogma PAS, perjuangan PAS itu satu-satunya perjuangan Islam yang suci atas muka bumi ini. Semua pendukung Islam harus mengaitkan diri dengan PAS untuk mendapat taraf pejuang Islam yang tulen. Malah, PAS tidak teragak-agak untuk menganugerahkan gelaran yang muluk-muluk kepada pemimpin bukan Islam yang mempunyai matlamat yang sama dalam menumbangkan kerajaan yang zalim seperti BN dan menegakkan kerajaan berkebajikan yang dituntut dalam Al-Quran. Sebab itulah kuniyah PAS kepada Lim Guan Eng ialah Khalifah Umar Abdul Aziz.

Dalam PAS, pesetankan bangsa! Mana ada dalam perjuangan Islam menegakkan bangsa! Perjuangan bangsa dalam apa asbab sekali pun tidak pernah dituntut dalam Islam. Yang paling penting ialah agama. Yang mengangkat mulia sesuatu bangsa; tapi bangsa tak penting pun, ialah Islam. Dahulu bangsa Melayu beragama Hindu/Buddha, maka Allah muliakan bangsa Melayu dengan Islam. Yang mulia ialah Islam, bukannya Melayu!

Sebab itulah Sahibus Samahah Tuan Guru Dato' Bentara Setia Diraja Nik Aziz Nik Mat pernah meluahkan beliau tidak berbangga berbangsa Melayu. 'Sungguh, ambo tok bangge jadi Melayu; sebab yang penting, Isle...' Dengan kenyataan tersebut, eloklah penganut PAS dan sekutunya menggelarkan Tuan Guru tanpa gelaran 'Nik.' Sebab Nik ialah gelaran berasaskan bangsa! Nik ialah gelaran keturunan bangsa Melayu yang mulia di Kelantan. Jadi, patutnya daripada awal lagi Pok Nik tidak menamakan anak-anaknya dengan nama Nik juga kerana gelaran tersebut tidak dituntut dalam Isle.

Lagilah pula sebagai seorang pejuang Isle yang sejati, tok same skali meletokke bangse sebage asah perjuange, maka jangan dikaitkan langsung namanya dan gelarannya dengan hal-hal berkaitan Melayu sebab 'ambo tok bangge jadi bangse Melayu.'

Berasaskan kepada perjuangan PAS yang tulen inilah, relevennya ucapan dan idea yang dibawakan oleh YB Lembah Pantai. Saranan dan idea 'orang Melayu wajar diberikan kebebasan untuk memilih agama' sebenarnya satu pernyataan yang cocok dengan perjuangan PAS. Perlu diingatkan bahawa perjuangan PAS BUKAN kerana bangsa Melayu tetapi kerana agama Islam. Maka, apa yang disebutkan oleh Naib Presiden PKR itu selaras dengan perjuangan PAS kerana PAS mendambakan masyarakat Islam berteraskan hukum Allah, bukannya perjuangan sempit kepada bangsa.

Jadi, sebenarnya tidak perlulah umat Islam menjadi risau lantaran cadangan tersebut kerana pada hemat PAS, cadangan itu ada kebenarannya dan berteraskan kepada tuntutan Al-Quran dan Sunnah. Mungkin dakwah Islamiyyah akan lebih subur lagi kerana dengan qawaid manhaj PAS, keutamaan diberikan kepada Islam. Dengan cara ini, umat Islam akan ditarbiyahkan agar menjadi umat berkualiti meskipun bersekolah di sekolah mubaligh.

Sesungguhnya, apa yang PAS tahu dan faham ialah apabila seseorang itu telah Islam, tidak sempurna keIslamannya selagi tidak menyertai PAS. Sebab itu, memang patut pun Melayu diberikan pilihan beragama kerana mereka boleh memilih antara PAS atau bukan-PAS; sudah semestinya PAS semulia-mulia parti politik.

Kita kena ingat dan faham, barangsiapa yang menyertai parti lain selain PAS; dia tidak bersama dalam memperjuangkan Islam. Pada PAS, bangsa Melayu tak penting sebab yang benar dituntut dalam perjuangan ialah Islam. Segala kalimah liberalisme, pluralisme dan LGBT itu semuanya propaganda menentang Pakatan Rakyat dan PAS kerana selagi PAS bersama PR, tunggak Islam akan sentiasa dipegang, dijunjung dan dipertahankan.

Justeru, apabila wujud gejala memurtadkan orang di gereja suatu ketika dahulu, PAS bangkit mempertahankan hak kebebasan beragama dengan menyatakan itu semua kerja UMNO. UMNO yang mewujudkan isu, sebab tiada rencana murtad di gereja tersebut. Yang ada cuma makan-makan dan itu bukanlah sesuatu yang salah. Lagilah yang kononnya hendak dimurtadkan itu ialah orang Melayu; jadi tak ada isulah sebenarnya. Melayu bukan agenda perjuangan PAS, melainkan Islam. Paderi-paderi Kristian dan Biskop-biskop mereka bertepuklah tangan kerana PAS memahami agenda mereka. Yang hendak dimurtadkan ialah orang Melayu, bukannya Islam! Tidak gitu?

Oleh yang demikian, apabila orang Melayu diberikan kebebasan beragama, perkara ini selaras dengan perjuangan PAS kerana yang diperjuangkan PAS ialah Islam. PAS tak peduli Perlembagaan Malaysia yang menetapkan orang Melayu itu beragama Islam kerana undang-undang perlembagaan Malaysia ialah undang-undang kafir. Menentang UMNO/BN yang mempertahankan Perlembangaan Malaysia ialah jihad dan mati terkorban menentangnya ialah syahid.

Bekerjasama dengan UMNO juga haram kerana UMNO memperjuangkan Melayu sedangkan PAS memperjuangkan Islam. Walaupun UMNO mendukung perlembagaan Malaysia yang meletakkan Melayu beragama Islam, PAS tetap teguh dengan perjuangan Islam sejati. Berbeza dengan kerjasama dengan DAP dan PKR. DAP faham dengan perjuangan PAS. Mereka mempunyai pemikiran yang sama dengan PAS; walaupun DAP sama sekali tidak akan menerima konsep hudud dan negara Islam PAS. Sama tapi tak serupa.

Mengundi DAP yang menentang Islam dan tidak sama sekali akan redha untuk mengangkat Islam sebagai agama tertinggi di Malaysia, apatah lagi hendak melaksanakan hudud; ialah undi kepada perjuangan Islam dan mengangkat hudud sebagai hukum di Malaysia. Walaupun terdapat kontradiksi antara perjuangan PAS dan DAP, yang sebenarnya, mengundi DAP lebih dituntut dalam Islam dalam terus menerus memperjuangkan kalimah syahadah di bumi Allah ini. Akan tetapi, mengundi UMNO, ialah mengundi asabiyyah lagi batil; walaupun UMNO dalam usahanya telah banyak memberikan sumbangan kepada Islam dan perkembangan Islam. Hal ini dikatakan demikian kerana UMNO ialah parti politik yang penuh korupsi dan mengkhianati perjuangan Islam.

Akhirnya, sangat cocoklah zahir tuntutan YB Nurul Izzah dengan perjuangan PAS kerana yang penting ialah kualiti agama, bukannya bangsa Melayu. PAS harus mendukung ucapan YB Nurul Izzah ini kerana mereka tidak langsung mempedulikan aspek dan atribut bangsa. Apa yang hendak dibanggakan tentang bangsa Melayu? Yang penting Islam dan kualiti Islam!

Walaupun hakikatnya bangsa Melayu itu tunjang kepada umat Islam di Malaysia......

Tiada paksaan dalam beragama...........

 

Kalaulah seseorang itu faham frasa ‘tiada paksaan dalam beragama,’ maka wajar sekali dia juga faham tentang tiada paksaan dalam menjawab soalan. Banyak sebenarnya hadis Nabi SAW yang lebih menekankan agar umatnya diam daripada berkata-kata yang tidak bermanfaat. Allah Taala juga berfirman agar umat manusia bertanya kepada mereka yang lebih faham atau ahlinya. Oleh yang demikian, tidak akan tercalar sedikit pun reputasi seseorang itu seandainya soalan yang ditanya kepadanya tidak dijawab seandainya takut jawapannya disalah erti, tidak pasti atau tiada pengetahuan langsung untuk menjawabnya.

Begitulah halnya yang sepatutnya berlaku apabila salah seorang pimpinan tinggi PKR yang juga merupakan anak kepada Ketua Umum PR, diajukan soalan tentang kebebasan beragama; sejauh manakah seseorang itu bebas untuk beragama dalam sebuah dialog yang dianjurkan bagi membincangkan isu ‘Negara Islam.’ Jawapan yang dikemukakan pantas menjadi kontroversi kerana dalam kenyataannya, beliau yang pernah bersekolah di Assunta yang ‘mempunyai salib yang besar’, menyatakan ‘tiada termaktub di dalam Al-Quran berkenaan orang Melayu (harus memilih sesuatu agama)’ dan ‘kebebasan agama itu terpakai bukan hanya orang bukan-Melayu sebaliknya seharusnya terpakai secara ‘saksama.’

Untuk berlaku adil, kita haruslah bertanya sama ada status mental beliau pada ketika itu baik kerana seandainya tidak, maka beliau tidak boleh dipertanggungjawabkan atas ungkapan sebegitu (tidak mukalaf). Selain itu, perlu juga disiasat sama ada beliau terpaksa mengeluarkan kenyataan sebegitu disebabkan majlis tersebut dianjurkan oleh “Barisan Renaissance Islam” di sebuah gereja PJ. Namun, kenyataan balas beliau berkenaan ‘umat Islam harus patuh pada syariat Islam’ pada masa dan tempat lain menunjukkan apa yang beliau ungkapkan dalam majlis ‘Negara Islam’ itu dilakukan secara sedar dan bukan dipaksa.

Apa yang pasti, pelbagai polemik telah pun tercetus dengan kenyataan puteri reformasi itu. Sebagai ada pihak yang bersetuju sepenuhnya dengan kenyataan kebebasan agama itu mutlak kepada kesemua rakyat Malaysia termasuk yang berbangsa Melayu, ada pula yang menyatakan bahawa kenyataan YB Lembah Pantai itu telah diputar-belitkan kerana kononnya beliau tidak bermaksud yang orang Melayu boleh bebas untuk memilih agamanya.

Bagi penyokong dan pimpinan kerajaan BN, sudah semestinya isu ini akan digunakan sebaik mungkin kerana kenyataan tersebut memberikan tafsiran bahawa orang Melayu bebas memilih agamanya sendiri tanpa apa paksaan; sekali gus memberikan implikasi bahawa umat Melayu boleh sewenang-wenangnya murtad. Sedangkan dalam perlembagaan, termaktub klausa yang menyatakan bahawa orang Melayu itu beragama Islam; sementelah sebagai orang yang kononnya ‘menjunjung perlembagaan,’ adakah patut beliau mengeluarkan kenyataan sedemikian? Hal ini dikaitkan pluralisme dan liberalisme yang sering dipalitkan dengan bapa beliau dan pimpinan parti PKR.

Akhirnya, kita kembali kepada kemampuan seseorang menjawab soalan yang dikemukakan sedangkan soalan tersebut sememangnya soalan perangkap; maka patutkah dijawab? Malah, lebih tepat lagi, patutkah panel-panel tersebut dijemput memberikan pandangan tentang negara Islam sedangkan orang yang sepatutnya lebih mengetahui dari kalangan alim-ulama yang lebih berkelayakan untuk menjawab hal-hal tersebut daripada perspektif Islam? Mengapakah pihak penganjur tidak menjemput orang seperti Tuan Guru Sohibus Samahah Dato’ Nik Aziz mahupun Tuan Guru Sohibul Fadhilah Dato’ Seri Hadi Awang untuk hadir menerangkan apakah yang dimaksudkan sebagai negara Islam dan soal kebebasan beragama dalam Islam? Atau mungkin daripada pihak kerajaan seperti Dato’ Seri Jamil Khir Baharom mahupun Dato’ Dr Mashitah Ibrahim atau orang-orang kuat JAKIM supaya majlis sebegini dapat memuktamadkan konsep negara Islam yang boleh disesuaikan dan dibangunkan mengikut acuan tulen yang memanfaatkan pandangan pihak kerajaan dan pembangkang?

Soal negara Islam bukanlah sesuatu yang boleh dibuat main-main apatah lagi dibincangkan oleh orang yang bukan ahli. Tambahan pula, majoriti ahli panel yang dijemput pun tidak ada autoriti untuk bercakap tentang hukum-hakam Islam dan negara Islam; bagaimana hendak memberi perspektif sebenar tentang negara Islam dan agama Islam? Paling tidak, panel itu mestilah yang mahir undang-undang Islam sama ada klasik (yang diperoleh daripada kitab-kitab induk fiqh) mahupun yang termaktub dalam enakmen syariah masa kini yang diamalkan di Malaysia.

Apa yang dapat penulis simpulkan ialah penganjuran dan sesi soal-jawab berkaitan ‘Negara Islam’ menampakkan betapa ada pihak tertentu yang ingin memerangkap umat Islam dalam polemik kebebasan beragama. Seterusnya ahli penal yang mempunyai semangat motivasi yang tinggi seperti YB Lembah Pantai sudah semestinya didambakan untuk memberikan respon ‘panas’ mengenai kebebasan beragama. Namun, soalan perangkap sebeginilah yang menyebabkan kecaman yang agak kasar terhadap beliau sehingga keluarnya sepanduk “Muka Lawa tapi Bodoh.” Apa yang diucapkan telah dirakam dan walau bagaimana cara pun beliau cuba nafikan konotasi disebalik jawapan beliau, ‘kerosakan telah belaku.’ (damage has been done). Pepecahan pendapat umat Islam telah pun berlaku. Label melabel telah pun terjadi.

Justeru, sebagaimana yang telah penulis utarakan awal tadi, tiadalah hilang kredibiliti seseorang itu seandainya tidak mampu menjawab sesuatu yang bukan bidangnya malah, alangkah molek seandainya ditanya dahulu kepada yang ahli tentangnya. Ulama muktabar terdahulu telah mewariskan kaedah dan adab yang cukup baik apabila berhadapan dengan pelbagai persoalan daripada penuntutnya sehinggakan ada yang enggan menjawab soalan yang tidak diketahui jawapannya. Mereka tidak menjawab mengikut hawa nafsu mereka seolah-olah ingin menonjolkan yang mereka tahu segala jawapan yang dipersoalkan.

Terpulanglah kepada ahli politik kita terutamanya yang beragama Islam untuk meneladaninya. Atau, sememangnya jawapan tersebut merupakan luahan hati yang tulus untuk menunjukkan yang mereka tahu cakap pasal agama!!!

Tiadanya hak kebebasan bersuara...?

 

Tengku Razaleigh dalam sidang medianya dalam penubuhan AMANAH telah mengeluarkan kenyataan mengenai ruang bercakap dalam UMNO dan menyifatkannya sebagai tidak wujud lagi di dalam parti tersebut. Kalau hendak bercakap di Perhimpunan Agung mesti melalui 'tapisan daripada pucuk pimpinan terlebih dahulu.' Dan beliau sendiri menjamin bahawa penubuhan AMANAH bukanlah sama sekali untuk mengganggu gugat UMNO dan BN pada PRU akan datang.

Kita baru lagi dihidangkan dengan penubuhan PERKASA sebagai satu persatuan NGO yang memperjuangkan hal ehwal orang Melayu yang bukan kesemuanya yang dapat dikemukakan oleh UMNO. Kita juga dihidangkan dengan parti politik baru yang merupakan serpihan kepada parti politik sedia ada. Oleh sebab itu, PRU 13 akan dilengkapi dengan pelbagai parti politik yang cuba memenangi hati rakyat disamping BN dan PR. Jadi, rakyat berkemungkinan 'pening' dok fikir siapa yang mereka hendak pilih.

Sedangkan daripada satu segi, kepartian politik itu sendiri sudah menjadi satu 'pagar' yang menghalang seseorang itu 'berucap berlawanan dengan hasrat parti.' Jadi, bolehkan seseorang itu mengkritik dengan lantang pemimpin tertingginya secara terus dalam mana-mana Persidangan Agung mereka. Pernah kita dengar ahli PAS mengkritik Mursyidul Am mereka secara terus sekiranya wujud ketidakpuashatian kepadanya? Atau mungkin ada dikalangan ahli PKR yang secara lantang bersuara mengkritik Presiden PKR 'tidak wujud' dan hanya bersandarkan kepada Anugerah Tuhan Anwar Ibrahim. Khalifah Agung Umar Abdul Aziz Lim Guan Eng pun tidak pernah dikritik oleh PAS secara langsung; dan kalau pun ada, pasti selepas seketika dua dipersalahkan terus kepada UMNO. Apatah lagi ahli DAP hendak mengkritik beliau. Kalau kritik pun bukannya berkudis pun, gatal lagilah tidak! Yang sekarang ini kedengaran ahlinya dok kritik dengan jelas supaya Presidennya berundur cuma Gerakan.

Nampak jelas kalau pimpinan partinya huru-hara, barulah orang boleh menghentam pemimpin atasan mereka. Kalau tidak, jangan haraplah orang hendak menentang mereka kerana 'sokongan rakyat' atau ahli parti. Memanglah sukar untuk seseorang seperti Ku Li yang sudah ada pengaruh satu ketika dahulu untuk menyuarakan apa yang terbuku di hati melalui UMNO. Maka bersuaralah melalui media!

Media pula kini senang memanipulasi!

Justeru, memang sukarlah orang untuk bersuara. Hak itu dan ini mahu ditegakkan tetapi kerajaan tidak membenarkannya. Jangankan hak untuk bersuara, hak untuk berhomoseksual pun sekarang ini tidak dibenarkan? Justeru, bagi membolehkan hak homoseksual ini diperdengar dan diperjelaskan, sewajarnya pemimpin homoseksual ini masuk politik, dan cubalah untuk memenangi hati rakyat mengapa homoseksual itu penting. Bak kata Anwar Ibrahim, isu homoseksual telah 'dimanipulasi' oleh media, jadi golongan ini perlu menyokong Anwar supaya pandangan, tuntutan dan hak mereka dirai.

Belum cerita hak beragama. Kini orang bukan Islam pun sudah geti mengucapkan 'La ikro ha fiddin' - tiada paksaan dalam beragama. Hak inilah yang sering dipertikaikan oleh mereka yang merasakan kerajaan menindas agama mereka. Tak boleh ini dan tak boleh itu. Tidak boleh buat korban sebab dia menjejaskan keharmonian agama. Sudah itu, bagaimana pula dengan kegiatan keagamaan yang lain? Tak maulah kita tulis panjang sebabnya pasti akan menimbulkan sentimen kurang senang kepada penganut agama lain.

Sebab itulah, penulis cenderung dengan frasa 'setiap hak ada had.' Hak itu boleh sahaja kita tuntut sebab barangkali hak itu betul, lantaran etimologinya, perkataaan 'hak' itu sendiri bermaksud benar. Tetapi setiap hak itu ada hadnya. Dan perkataan had inilah yang menjadi akar kepada kata 'hudud.' Secara awamnya, satu ketetapan yang tidak boleh dilewati. Macam filem wayang had umur 18 tahun ke atas, jadi filem itu hanya boleh ditonton oleh mereka yang telah mencapai umur tersebut.

Had inilah yang sebenarnya menjadikan manusia sebagai 'manusia' dan bukannya sejenis hidupan seperti ‘binatang.’ Had memerlukan kepakaran dalam pelbagai unsur insaniah yang mesti diterapkan daripada nilai kemanusiaan, nilai keagamaan dan nilai ketamadunan. Nilai-nilai ini boleh jadi tetap atau boleh jadi relatif. Justeru yang menetapkan had merupakan mereka yang mempunyai kebijaksanaan dan daya fikir hikmah. Dalam kontes negara, mereka inilah penggubal undang-undang yang dilantik iaitu 'wakil rakyat.'

Kembali kepada Ku Li, disebabkan beliau sendiri merupakan seorang ahli parlimen, jadi beliau sebenarnya bolehlah bersuara sebagai 'ahli parlimen.' Tak perlulah tunggu majlis UMNO yang pada hemat beliau terlalu sempit sebab beliau ada hak beliau sebagai 'wakil rakyat.' Suarakanlah di saluran yang disukai olehnya sama ada di parlimen ka, melalui NGO barunya ke, pentas awam ke, pentas politik lain ke, kerana beliau ada hak tersebut. Apa yang hendak dirisaukan?

Sama ada NGO itu akan memihak atau menetang UMNO pun menjadi haknya juga sebagai Presiden menentukan hala tuju NGO tersebut. Sebab kadang-kala timbulnya pelbagai pertubuhan politik dan NGO yang baru-baru ini bukanlah lantaran tidak berpuas hati dengan yang sedia ada melainkan tidak berpuas hati yang 'presiden' itu bukan dirinya. Maka tubuhlah berapa banyak pun NGO supaya 'presidennya' boleh menjadi miliknya.

Pokoknya, diharapkan benar-benarlah kewujudan pelbagai parti baru dan NGO itu sememangnya untuk memperjuangkan hak-hak tertentu, bukannya sebab kemaruk hak jadi pemimpin!

Setengah jam bersama jurujual

·         'Lihat sahaja kepada kematian dia... husnul khatimah!' (merujuk kepada Gaddafi).

·         Penulis merenung hairan. Mungkin dek air muka yang memang nampak berubah, beliau berkata lagi, 'kita kena fikirkan yang baik. Dosa pahala, syurga neraka itu terserah kepada Allah!'

·         Begitulah ucapan salah seorang jurujual kepada penulis dan pembantu penulis tatkala beliau melihat dada akhbar hari ini berkaitan isu kematian Muammar Gaddafi yang masih lagi menjadi tajuk muka hadapan. Sudah kecil sedikit perhatian diberikan terhadapnya berbanding seluruh muka akhbar yang terpampang mengenainya dan gambar mayatnya tempoh hari.

·         Namun yang hendak diulas bukanlah tentang Gaddafi lagi; tetapi ulasan jurujual kemudian daripada itu.

·         'Kita kena ingat yang apa pun semuanya Allah yang berkuasa; apa yang berlaku semuanya sudah pun diramalkan oleh Nabi sendiri,' lanjut bicaranya sudah persis ahli tabligh yang bercerita tentang takdir Allah dan kehebatan Nabi. Nabi telah meramalkan kejatuhan Gaddafi?

·         'Kan Nabi dah berpesan yang umat Islam akan berpecah kepada lima puluh bahagian; ke tujuh puluh puak, macam itulah, jadi memang Nabi memang sudah tahu yang umat Islam akan berbalah sesama sendiri,' dengan merujuk mengapa umat Islam sendiri menggulingkan seorang pemimpin yang ada sumbangannya kepada Islam.

·         'Tapi, dia (Gaddafi) ada sumbangan kepada agama; macam di Indonesia sudah ada masjid yang dia bina, yang dia biayai...,' kata pembantu penulis pula.

·         'Itulah, memang dia ada sumbangan, tapi akhirnya digulingkan juga. Itu membuktikan pepecahan antara umat Islam,' jawab jurujual tabligh itu.

·         'Lagi pun, Gaddafi (pentadbirannya) sebenarnya bukannya berteraskan Islam, dia nampak sahaja menegakkan Islam tetapi sebenarnya dia itu sosialis!' dakwanya lagi, sambil menyambung, 'nampak sahaja dia bina masjid apa semua, tapi mana ada menjalankan undang-undang Allah!'

·         Lalu selepas itu terpacullah daripada mulutnya satu tuduhan yang begitu keras dan lantang.

·         'Macam Najib! Mana ada dia menegakkan Islam!' ujarnya dengan nada yang cukup tegas.

·         Perbincangan awalnya sekadar kerana kerlingan mata jurujual itu ke muka hadapan akhbar tentang Gaddafi kini telah berganjak ke dimensi baru yang membabitkan politik, sejarah dan hukum-hakam Islam.

·         'Kalau mereka tau siapa Mat Indera itu; dia itu keturunan wali. Termaktub dalam kitab 'sekian-sekian.' (penulis tidak dapat menangkap nama kitab tersebut namun sepanjang perbualan ini, kitab yang dimaksudkan itu ialah kitab lama yang tidak berbaris).

·         'Dia orang (puak-puak Najib) segaja reka cerita bahawa Mat Indera itu komunis. Ada logik ke seorang yang warak, yang berketurunan wali diperlakukan begitu,' terang jurujual yang kini sudah bertransformasi kepada ahli sejarah pula sambil menyifatkan Tok Janggut, Dato' Bahaman dan Mat Kilau dibunuh atau diburu kerana mereka mahu kekalkan Islam dalam pemerintahan.

·         'Banyak sebenarnya yang telah diubah oleh penjajah British dahulu sebab dia tak mahu (pemerintahan sebenar) Islam diangkat di Malaysia,' katanya sambil menerangkan betapa Hang Tuah juga merupakan seorang wali, nama Melaka telah disalahertikan kepada nama sebatang pokok tempat Parameswara duduk berteduh tatkala melihat 'harimau' kena tendang dek kancil. Sebaliknya nama tersebut berasal daripada perkataan Arab 'Malaqah' yang bermaksud tempat pertembungan pedagang. Beliau terus menafsirkan bahawa 'pedagangan rempah' yang digembar-gemburkan kesemuanya merupakan 'penipuan' dan hal yang sama dilakukan oleh penterjemah karya Tun Sri Lanang (yakni dalam Bahasa Inggeris) sambil menyifatkan kesemuanya (iaitu penjajahan Portugis, Belanda dan Inggeris) adalah usaha pihak Barat (Kristian dan/atau Yahudi) menyebarkan pengaruhnya agar Islam tidak dianuti atau dipegangi lagi.

·         Pendek kata, bukannya komoditi yang menjadi galang-ganti penjajahan Barat ke atas Tanah Melayu dan Kepulauan Melayu melainkan agamalah sebenarnya komoditi itu.

·         Kemudian diterangkan usaha pihak penjajah 'mencucuk' pemerintah Tanah Melayu ketika itu yang begitu tamak dengan harta dan akhirnya sanggup menggadai Islam dan prinsip-prinsipnya demi memperkenalkan prinsip-prinsip dan gaya hidup Barat di sini.

·         'Sebab itu kita hendaklah kembali kepada Quran dan Hadis,' kini beliau kembali berperanan sebagai seorang pendakwah bebas.

·         'Masalahnya pemerintah kita tidak mahu,' ujarnya merujuk kepada desakan pimpinan tertinggi negara yang kini berlandaskan fahaman sosialis, tidak mahu menegakkan agama Islam dan bertindak menuduh pondok-pondok pengajian Islam menghasilkan militan.

·         Sambil itu beliau menyambung, 'sedangkan mana ada orang mengaji pondok ajar orang buat jahat! Mana ada orang mengaji pondok ajar orang suruh mencuri ke merompak,' ujarnya yang begitu tegas mempertahankan institusi pondok.

·         'Sebab itu kita kena kembali kepada Islam, kembali laksanakan undang-undang Islam. Ini tidak, takut buat undang-undang Islam. Undang-undang penjajah. Takut orang kena potong tangan!' terang beliau yang kini menjadi ahli fiqh jenayah pula.

·         'Kita kena laksanakan undang-undang Islam (hudud) supaya berkat kita di sisi Allah. Jangan dok pertikaikan kalau orang tu salah kena potong tangan. Mana tahu dengan perlaksanaan undang-undang ini terbuka hidayah. Allah memberkati kita semua sebab melaksanakan hukum-Nya. Mana tau dengan perlaksanaan hukum Islam (hudud) orang pun takut hendak mencuri, maka masa dia mencuri dia diberi hidayah oleh Allah, terkenang kesalahan itu kena potong tangan, jadi tak jadilah dia mencuri,' kata beliau yang kini pada tafsiran penulis telah menjurus kepada perspektif roh Islami dan maqasid kepada perlaksanaan hudud - Islam menjaga harta.

·         Sambil itu beliau meluahkan rasa yakinnya bahawa andai negara ini melaksanakan hudud, negara ini akan diberkati, akan dilindungi oleh Allah kerana manusia melaksanakan hukum-Nya. Malangnya, disebabkan keengganan pemerintah Najib sekarang (baca: BN) melaksanakannya menyebabkan umat Islam berpecah-belah dan semakin lemah. Beliau perteguhkan lagi hujah beliau dengan, 'lihatlah Sumatera, mana ada orang berjaya pecah-belahkan umat Islam di sana? Kerajaan Indonesia sendiri tidak dapat menembusi (penguasaan) wilayah di sana. Itu buktinya Allah memberkati mereka.

·         'Sebab itu kalau laksanakan hukum Islam (hudud) tak akan berlaku kecurian sebab Allah lindungi kita (dengan hidayah yang diberikan). Kita kena yakin. Lihat Tanah Arab, bila bang sahaja orang semua pergi masjid untuk memuaikan solat. Biar tinggal sahaja perniagaan mereka, gerai mereka (begitu sahaja tanpa ditutup). Mana ada pak guard jaga? Itulah buktinya (hudud) berkesan!' sambil beliau membandingkan Malaysia - mana boleh jadi seperti Arab! Siapa nak tinggal kedai terbuka begitu sahaja tanpa dijaga. Kemudian beliau mengaitkan pula masyarakat Islam di China yang ke masjid untuk Sembahyang Jumaat seawal sepuluh pagi, sesuatu yang tidak diamalkan di Malaysia.

·         'Itu sebabnya. Roh Islam(i) itu nampak di sana. Tengok sekarang kecurian banyak berlaku,' ujarnya yang memperkukuhkan lagi mengapa hudud Allah itu patut dilaksanakan di Malaysia sambil menyambung, 'bank kena rompak. Orang kena rompak, sedangkan kalau bank tu, sudah ada pak guard dia sendiri. Itu pun kena rompak!' jelas beliau sambil meluahkan kemungkinan pengawal keselamatan sendiri yang berpakat merompak dengan bank.

·         'Itulah, aku pernah dengar cerita,' kini beliau mengisahkan kembali apa yang pernah didengarnya; samalah macam apa yang penulis sedang lakukan pada terbitan kali ini.

·         'Ada kecurian kat (dekat) bank, banyak duit kena curi. Siasat punya siasat pak guard rupanya yang paling kuat dikaitkan (dengan kecurian itu),' bermulalah pengkisahan beliau.

·         'Tapi nak tahan tiada bukti jadi tak boleh buat apa-apalah,' lanjut beliau sambil meneruskan, 'Lepas itu, apa lagi, dia (kesemua pencuri itu) gunalah sahaja duit itu; banyak tu,' katanya.

·         'Tapi......,' kata beliau sebelum mengeluarkan frasa-frasa yang penulis tidak sangka akan beliau keluarkan sedangkan tadi beliau yang tadi dok bercerita tentang Islam, tentang pengamalan Islam, yang bercerita tentang hudud Allah. Kata-kata tersebut ialah:

·         'Kalau ikutkan kitab sekian-sekian pun (kitab yang penulis tak hafal namanya tadi) duit itu pun tak ada benda. Boleh guna sahaja (walaupun dicuri)!' ucap beliau yang sekali lagi membuatkan kami berdua (penulis dan pembantu penulis) tercengang.

·         ' Ialah, duit dalam bank, duit itu pun ada sumber yang haram, bercampur. Ada daripada arak, ada daripada judi. Dia (duit itu) dah jatuh pada hukum syubhah. Jadi, kalau guna pun bukannya ada apa-apa (tindakan yang boleh dikenakan) sebab harta itu pun sebenarnya harta yang (tak sah) daripada perniagaan yang bercampur juga. Jadi tak ada apa-apa kalau duit itu dicuri sebab atas dasar syubhah (bukannya harta sah milik!),' sambil selepas itu beliau menegaskan pula bahawa cukai pun sebenarnya kerajaan tak boleh kutip sebab zaman Nabi pun mana ada cukai. Orang Islam memang tidak patut (iaitu dianggap zalim) kalau disuruh bayar cukai kepada kerajaan kerana pada zaman Nabi, hanya orang bukan Islam sahaja yang perlu membayar cukai kepada pemerintah Islam (iaitu Jizyah). Lalu diakhirinya perbualan itu dengan penegasan supaya 'kembali semula kepada kitab Allah dan Sunnah Rasul-Nya....'

·         Dua Point yang terakhir itu, terpulanglah kepada pembaca menilai, menafsir dan mengulaskannya....

·         Tetapi sehingga kini, fikiran penulis masih 'ternganga......'

·         P/s: Lupa pula penulis bertanya kalaulah yang dicuri atau dirompak itu bank Islam/institusi kewangan Islam/Tabung Haji, apa pulak hukumnya!!!!!!!!!!

PAS WAJIB laksana hudud

 

Salah satu ciri-ciri pemimpin yang adil adalah melaksanakan perkara-perkara yang pernah dijanjikannya dahulu (kini dan selamanya). Pemimpin yang adil merupakan antara tujuh yang dinaungi Allah pada hari akhirat kelak[1]. Intisari hadis ini sering digunakan oleh penceramah-pencerama, ustaz-ustaz dan ulama-ulama dalam memperteguhkan tuntutan Islam terhadap kemimpinan yang adil.

PAS sebagai sebuah institusi politik tidak kurang pentingnya memahami intisari hadis tersebut. Menunaikan janji bukan sahaja untuk memelihara keadilan, malah turut serta mencakupi tuntutan amanah dalam kepimpinan umat Islam. Malah, sebagai entiti yang begitu dikaitkan dengan Islam, PAS sudah tentu lebih faham dan lebih tahu hal-hal berkaitan kepimpinan yang adil dan amanah.

Perjuangan dalam menegakkan undang-undang hudud bukanlah baru dikemukakan oleh PAS. Malah, pemimpin mereka terutamanya Mursyidul Am Tuan Guru Sahibus Samahah Al-Alamah Datuk Nik Abdul Aziz Nik Mat dengan mudah dan senang melabel kerajaan pusat BN sebagai sekular. Begitu juga dengan Presiden PAS kini Tuan Guru Sahibul Fadhilah Datuk Seri Abdul Hadi Awang yang pernah mengeluarkan amanat bahawa perjuangan menentang UMNO hukumnya fi-sabilillah dan kalau mati maka dikategorikan sebagai mati syahid[2]. Begitulah pemikiran PAS dalam mencorakkan minda masyarakat Islam bahawa pemerintahan BN kini merupakan pemerintahan yang tidak berlandaskan Islam. Seolah-olah hanya parti mereka sahajalah yang dikatakan 'hizb Allah' dan hanya parti mereka yang boleh menegakkan sistem perundangan Islam. Sebab itu tidak hairan ada pemimpin mereka yang mewajibkan pengundi muslim untuk menyokong mereka.

Malang sekali, dengan pengalaman, ilmu dan sumber yang sedia ada, PAS masih tidak menunaikan janji mereka untuk melaksanakn agenda hudud yang selama ini mereka perjuangkan. Mereka mempunyai majoriti besar dalam dua buah negeri, namun masih tidak kelihatan usaha mereka ke arah mengimplimentasikan hukum hudud. Ada suara-suara dikalangan mereka sendiri yang berkata, 'cakap senang, nak buat kita perlu lebih lagi.' Ada juga yang mengeluarkan pelbagai hujah dan pelbagai alasan, kaitkan soal kerajaan pusat masih dikuasai BN, ada yang berkata mengenai semangat setiakawan/solidariti dalam Pakatan Rakyat, ada yang bertegas tentang 'yang penting adalah roh perjuangan' dan sebagainya.

Soalnya sekarang, semasa berkempen (tak kiralah semasa pilihan raya atau ceramah) isu hudud itulah yang menjadi salah satu daripada isu yang dicanang dan yang dibangkitkan untuk dilaksanakan. Pemimpin mereka, ustaz-ustazah mereka begitu menitikberatkan soal hudud dan seandai kita tidak berhukum melainkan hukum Allah, maka kita dikatakan sebagai zalim, fasik dan kafir[3]. Hujah sedemikianlah yang sering digunakan dan sering dijadikan dalil mengapa hudud itu perlu dilaksanakan dan mengapa pengundi 'wajib' mengundi mereka. Jadi, apabila sudah menang, mengapakah ada perselisihan antara pemimpin mereka sama ada hendak laksanakan hudud atau perlu akur kepada semangat solidariti Pakatan Rakyat?

Kini, Kelantan telah lebih dua puluh tahun di bawah pemerintahan PAS. Tuan Guru Pok Nik telah menjadi antara MB paling lama memerintah sesebuah negeri[4]. Maknanya, sudah lebih dua puluh tahun sebuah parti yang mendasarkan hudud sebagai asas perjuangan mereka. Dengan tempoh yang begitu lama, apakah yang menghalang PAS untuk menegakkan hudud yang mereka beria-ia war-warkan? Mengapakah masih tidak dilaksanakan hudud yang begitu dijunjung oleh pemimpin-pemimpinnya sehingga sanggup mengatakan kalau sokong PAS, maka syurgalah balasannya?

Justeru, dengan keadaan PAS yang kini bukan sahaja berjaya di peringkat parlimen, malah mempunyai dua negeri di bawah pemerintahannya, maka tiada alasan lagi untuk PAS melaksanakan hudud. Kini, PAS wajib melaksanakan hudud kerana telah diberi mandat terutamanya di Kelantan dan Kedah, apatah lagi sudah dua puluh tahun pemerintahan PAS di Kelantan. Andai diambil contoh sumber kenabian, Rasulullah SAW berdakwah dan menegakkan sebuah negara Islam di Madinah dalam jangka masa sepuluh tahun. Itu dikira Nabi SAW bermula daripada dakwah menyeru penduduk Arab memasuki Islam terlebih dahulu, barulah usaha pembentukan sebuah pentadbiran Islam terlaksana. Namun di Kelantan misalnya, sudah tersedia wujud umat Islam majorti besar semasa pemerintahan PAS; maka tidak ada alasan langsung untuk tidak menegakkan hudud-Allah sebagaimana yang sering pemimpin mereka ceramahkan, tazkirah dan sebagainya.

Janganlah apabila sekutu mereka didakwa atas tuduhan liwat atau berbuat zina, maka penyokong mereka berteriak 'empat saksi' atau 'qazaf' yang menampakkan sangat yang mereka tidak faham hudud itu sendiri. Dan apabila ada kedengaran sekutu mereka tidak setuju langsung dengan hasrat PAS untuk melaksanakan hudud, lantas mereka menyalahkan UMNO pula yang menjadi dalang membangkitkan isu ini. Memanglah UMNO akan ambil kesempatan mencanang dan melaga-lagakan PAS dengan sekutunya DAP; macamlah PAS juga ambil kesempatan dalam setiap kelemahan dan kekurangan dasar UMNO dan BN. Namun, janganlah tukar topik pula hendak salahkan orang lain mengambil kesempatan terhadap keadaan, sebaliknya cubalah putuskan dan usahakan untuk menunaikan janji melaksanakan hudud sebagaimana yang dihebah-hebahkan selama ini.

Islam itu dilihat daripada niat, percakapan dan perbuatan. Kalau sekadar cakap sahaja, atau khutbah sahaja atau ceramah berapi-api sahaja tanpa tindakan, maka tiada maknanya. Kata orang putih, 'word is cheap.' Dahulu mungkin orang percaya apa yang dijanji dan dikatakan. Namun lama-kelamaan janji pasti ditagih. Janji tersebut merupakan amanah yang perlu ditunaikan. Harapan besar rakyat yang mengundi dek kerana terkesan dengan ceramah, janji dan kepastian yang parti yang mereka undi akan melaksanakan hukum Allah. Namun, sehingga kini hudud itu sekadar di mulut tok guru, ustaz-ustazah dan pemimpin sahaja. Perlaksanaannya tiada! Zero! Dan kini sudah dua puluh tahun menanti di Kelantan tetapi ceritanya masih sama. 'Akan laksana, akan laksana.' Soalnya bila?

Kesimpulannya, PAS wajib melaksanakan hudud kerana itulah yang mereka jadikan sebagai salah satu hujah mengapa umat Islam perlu menyokong mereka. Malah, PAS adalah satu-satunya entiti politik kini yang menggunakan nama 'Islam' dan mengeksploitasi sepenuhnya nama 'Islam' yang mereka ada untuk mengatakan segala tindakan, keputusan dan kelakuan mereka lebih Islamik berbanding parti lain. PAS mendakwa mereka pejuang unggul gagasan Islam tulen tidak berasaskan asabiyah; malah Mursyidul Am mereka tidak berbangga langsung menjadi seorang Melayu[5]. Oleh yang demikian, PAS kini tidak ada alasan langsung untuk tidak melaksanakan hudud. Wajib untuk PAS melaksanakan hudud lebih-lebih lagi di Kelantan dan Kedah kerana mereka telah diberi peluang untuk memerintah di sana.

Atau sebenarnya segala-galanya cuma cakap-cakap politik, yang digunakan untuk memancing undi bagi menunjukkan betapa Islamnya mereka berbanding yang lain....

Nota hujung

---

[1] Sebagaimana yang disabdakan oleh Nabi SAW, Tujuh golongan manusia yang mendapat naungan Allah pada ketika tidak ada satu pun naungan selain daripada naungan-Nya: pemimpin yang adil, pemuda yang rajin beribadah kepada Allah, seseorang yang hatinya terpaut di masjid, dua orang saling mengasihi; berkumpul dan berpisah kerana Allah, seseorang yang diajak oleh wanita yang berkedudukan dan cantik tetapi dia kata: ‘Aku takut kepada Allah,’ dan (seterusnya) orang yang bersedekah lalu dirahsiakan sedekahnya sehinggakan tangan yang di sebelah kanan tidak tahu apa yang diinfakkan oleh yang disebelah kiri, dan orang yang berzikir pada kesunyian malam lalu menitiskan air matanya. (Hadis riwayat Muslim)

[2] Polemik ini walaupun ada dikalangan ahli PAS sendiri tidak mengakuinya, namun sememangnya terbukti wujud ucapan sedemikian. Rujukan contoh adalah daripada teks http://ms.wikipedia.org/wiki/Amanat_Haji_Hadi.

[3] Surah Al-Maidah: 5 ayat 44, 45 dan 47. Ayat-ayat inilah yang sangat-sangat selalu digunakan oleh pemimpin dan ahli PAS bagi berhujah atas kewajipan melaksanakan hukum Allah; dan caranya adalah dengan melaksanakan perundangan hudud. Namun, setelah ‘hilang’ tuntutan negara Islam, masih tidak diketahui bagaimanakah mereka hendak berhujah atas kehujahan yang dahulunya mereka begitu pertahankan.

[4] Selama lebih 20 tahun PAS memerintah Kelantan, selama itulah Tuan Guru Pok Nik menjadi MB Kelantan.

[5] Hal ini pernah dinyatakan oleh Tuan Guru Pok Nik sekitar 2010 dengan menyatakan bahawa beliau tidak berbangga menjadi seorang berbangsa Melayu datang secara ‘automatik.’ (rujuk http://www.utusan.com.my/utusan/info.asp?y=2010&dt=0919&pub=Utusan_Malaysia&sec=Politik&pg=po_06.htm.). Pada beliau, yang penting adalah yang lebih takwa. Hujah beliau berasaskan Surah Al-Hujaraat: 49, ayat 13. Bagaimanapun, andai dilihat daripada pangkal ayat, Allah telah berfirman mengenai penciptaan manusia oleh-Nya daripada lelaki dan perempuan (Adam dan Hawa) dan daripadanya bangsa dan puak supaya berkenal-kenalan. Menurut satu tafsiran, Mujahid menyatakan yang dimaksudkan ‘berkenal-kenalan’ itu apabila seseorang berkatakan ‘wahai sekian anak sekian daripada puak sekian.’ Nyata di sini bahawa suku, puak dan bangsa sememangnya wujud dan menjaganya adalah penting bagi menjamin kelangsungan bangsa. Salah satu maqasid syar‘iyah adalah untuk menjaga keturunan dan peringkat atas kepada keturunan itu adalah bangsa. Walaupun jelas bahawa yang paling mulia disisi Allah SWT adalah yang paling bertakwa, bukan bermaksud bangsa dan kaum kerabat tidak perlu dijaga. Beberapa hadis Nabi SAW menyatakan bahawa sedekah yang terbaik adalah kepada ahli keluarganya (Hadis riwayat Muslim daripada Abu Hurairah r.a.) Tuntasnya, tidak dinafikan bahawa ketakwaan jualah yang membezakan seseorang itu dengan yang lain disisi Allah namun tidaklah bermaksud usaha menjaga bangsa, suku dan puak itu salah di sisi agama Islam selagi usaha tersebut tidak mendatangkan kezaliman kepada yang lain dan tidak melanggar syariat Islam.

Pulang ke pangkal jalan?

Terkini (29/9/2011)

Ketua Pembangkang merangkap Penasihat PKR menjelaskan bahawa Pakatan Rakyat (PR) tidak akan melaksanakan hukum hudud sebagaimana yang dicanang oleh Tuan Guru Sahibus Samahah Dato' Nik Abdul Aziz Nik Mat sebagaimana yang telah dibangkitkan seminggu-dua ini. (Laporan Berita Harian, 29 September 2011.) Tidak menghairankan isu ini akan dipolemikkan dalam masa seminggu dua lagi bagi melenyapkan sebentar ketegangan isu-isu sebelumnya! 

Terbitan asal

Apabila kita memperkatakan PAS, sudah semestinya imej kopiah arwah Fadzil Noor, Mursyidul Am Sahibus-Samahah Al-Ustaz Dato’ Haji Nik Abdul Aziz Nik Mat dan dogma PAS ialah Islam dan Islam adalah PAS akan bermain di fikiran kita. PAS merupakan parti terunggul Pakatan Rakyat daripada sudut bilangan negeri yang ditawan, berbanding dua parti yang lain. Malah, kredibiliti PAS daripada segi pentadbiran bolehlah dikatakan lebih tinggi berbanding DAP dan PKR apabila memiliki negeri yang stabil di bawah pentadbirannya iaitu Kelantan yang diperintah lebih 20 tahun.

Rakyat Kelantan begitu berbangga dengan pencapaian PAS yang dianggap sebagai begitu monumental kerana berjaya mengekalkan “kerajaan berlandaskan Islam.” Dan baru-baru ini, pada muktamar tahunan parti, PAS membuat kejutan yang maha dahsyat pula apabila melalui Presidennya Sahibul-Fadhilah Al-Ustaz Dato’ Seri Haji Abdul Hadi Awang dengan jelas dan nyata mengatakan bahawa parti tersebut tidak sama sekali akan memperjuangkan negara Islam sebaliknya beralih arah memperjuangkan apa yang dikatakan sebagai ‘negara kebajikan.[1]’

Beberapa bulan berlalu dan kini, akibat daripada cabaran Tun Dr Mahathir yang menuntut agar Kelantan melaksanakan hukum hudud (secara mudah, biasa diterjemahkan sebagai Hukum Allah). Dan kali ini, Pok Nik bangkit dengan tegas mengatakan bahawa Kelantan sesungguhnya sudah sedia melaksanakan hukum hudud tersebut; malah menyifatkan bahawa keterwujudan PAS sedari 1951 adalah bagi menegakkan hudud-Allah! Maka, tidak hairanlah rakan PR terutamanya DAP meloncat bagai hendak membuka langkah pencak silat/karate-do/taekwondo bagi mempertahankan Perlembagaan Persekutuan Malaysia yang pada hemat mereka; dianggap sebagai sekular. Karpal Singh membantah. Lim Guan Eng juga turut senada. Tetapi apa kata Pok Nik? ‘Dia orang nak keluar daripada Pakatan biarlah! Bukannya dia orang tak pernah keluar!’

Isu PAS, secara spesifiknya Pok Nik kembali memperkatakan hudud adalah sesuatu yang begitu lama tidak didengari daripada kem parti tertua dalam PR. Sejak dua menjak ini, PAS hanya mencanang ‘Negara Berkebajikan’ malah menafikan tuntutan ‘Negara Islam’ wujud di dalam Al-Quran. Hal yang demikian menampakkan PAS seakan-akan lupa dengan sebab kewujudannya bagi memperjuangkan Islam secara sepenuhnya kerana kalau setakat hendak katakan kebajikan, UMNO yang mereka gelar sekular pun memperjuangkan kebajikan rakyat. PAS sesungguhnya mempunyai matlamat yang besar dalam menjadi alternatif yang terbaik untuk UMNO dalam segala hal termasuklah hubungan sesama kaum. Malah hudud merupakan satu-satunya kelainan yang nyata yang diperjuangkan oleh PAS berbanding UMNO. Malangnya, semenjak tertubuhnya PR, PAS telah memperlihatkan sisi lain sehingga sanggup menidakkan perjuangan negara Islam; sesuatu yang amat bertentangan dengan asal kewujudan PAS.

Oleh sebab itu, pertembungan ideologi antara PAS dan DAP secara fundementalnya adalah sesuatu yang tidak dapat dielak sama sekali. Gelarlah Lim Guan Eng itu siapa pun; Khalifah Umar Abdul Aziz? Atau setinggi Umar Al-Khattab sekali pun, kenyataannya tetap tidak dapat diubah. DAP sesungguhnya tetap sebuah parti sekular dan memperjuangkan idea sekular. PAS pula dijadikan alat yang cukup sempurna apabila pendekatan mereka mula berubah daripada tegar memperjuangkan Islam kepada kebajikan. Gelarlah apa sahaja; negara kebajikan sama sekali berbeza berbanding negara Islam?! Mother Teresa[2] pun boleh digelar pejuang kebajikan namun adakah beliau seorang Muslim? Ada nilai-nilai Islam yang bersifat universal namun hal-hal berkait syariah dan perundangan, dua sumber utama adalah Al-Quran dan As-Sunnah dan hakikat kebenaran dalam kedua-dua sumber utama itu lebih tinggi daripada falsafah-falsafah tertentu yang mungkin bersalahan dengan Islam.

Ambil contoh demokrasi atau hak seorang rakyat seorang undi. Daripada satu segi, sememangnya hak tersebut merupakan sesuatu yang logiknya adil kepada semua orang. Malah, ada yang menyifatkan bahawa sungguh pun tiada contoh dalam sirah Nabawi mahu pun kisah sahabat yang menyatakan bahawa pemimpin tertinggi itu dipilih secara demokrasi, demokrasi itu sendiri tidak bercanggah dengan nilai Islam. Bagaimana pun, demokrasi yang bagaimanakah yang sebenarnya tidak bercanggah dengan nilai Islam? Adakah pemilihan persis pilihan raya Presiden Amerika itu dikatakan sebagai demokrasi terbaik menurut Islam?

Sistem kekhalifahan Islam bermula daripada zaman Sayidina Abu Bakar dan perlantikan beliau sememangnya mempunyai unsur demokrasi. Akan tetapi, baiah kesetiaan kepada Abu Bakar bukanlah secara pemilihan undi popular seluruh masyarakat Madinah kerana nyata sekali wujudnya peranan Sayidina Umar pada ketika itu yang mempunyai pengaruh sebagai seorang muhajirin, pemimpin Quraisy dan sebagai sahabat Nabi SAW yang dijamin syurga. Sudah tentu kualiti tersebut perlu ada bagi seseorang yang bakal melantik seorang pemimpin tinggi (juga kualiti yang sama; malah lebih baik lagi, perlu ada kepada bakal pemimpin tertinggi) berbanding mereka-mereka yang bertaraf awam. Adakah layak seseorang yang baru menganut Islam misalnya hendak mencalonkan diri sebagai khalifah atas maksud keadilan? Sebab itulah asas kepada keadilan ialah meletak sesuatu pada tempatnya dan bukannya semata-mata pembahagian sama rata. Sudah tentu ada pemberat tertentu bagi sesuatu kelayakkan dan kita perlulah mengambil kira pemberat tersebut.

PAS sebagai sebuah parti yang dikatakan memperjuangkan Islam perlu sedar perkara ini. Bekerjasama dengan DAP tidak boleh dikatakan sama sekali sebagai cubaan untuk membawa Islam kepada kefahaman bukan Islam kerana ternyata DAP merupakan sebuah parti yang sekular. Tidak ada sama sekali kenyataan yang boleh diputar-alam bagi menidakkan hakikat tersebut. DAP penuh dengan pemimpin ultra-sekular yang menuntut agar soal keagamaan tidak dibincangkan sama sekali dalam isu kenegaraan. Bagaimanakah mungkin PAS boleh terjebak untuk berlemut dan berbaik sangka kepada DAP? Apakah perjuangan sebenar PAS? Menubuhkan sebuah daulah Islamiyah atau sekadar berusaha menggulingkan BN dan UMNO?

Seandainya Islamlah yang menjadi pegangan PAS dalam perjuangan, nescaya PAS tidak akan sama sekali bersekongkol dengan parti lain yang tidak mempunyai hala-tuju dan asas perjuangan yang sama ataupun tidak mengiktiraf Islam sebagai asas atau acuan kepada pentadbiran dan perundangan (walaupun mungkin tidak menyokong ‘Negara Islam’). Islam itu syumul dan PAS seharusnya mencari cara dan jalan untuk memancarkan kesyumulan tersebut kepada orang ramai agar mereka memahami PAS itu sendiri, memahami apakah hudud yang PAS bawa. Kalau PAS masih terjebak dan terperangkap dalam isu hudud itu sekadar ‘empat orang saksi untuk menuduh zina atau sabitan zina dan liwat,’ nampak sangat seperti PAS tidak faham apakah yang dimaksudkan dengan hudud itu sendiri. PAS perlu bertegas bahawa dengan Islam, akan selesai semua masalah dan buktikan bahawa sememangnya, ‘dengan Islam, akan selesai semua masalah.’ Bukannya berusaha mencari dalil tertentu yang mengiakan segala tindak-tanduk mereka sama ada daripada isu mengkafirkan orang, siapa tak sokong PAS tak masuk syurga, Allah mencarut di dalam Al-Quran[3]. Sedangkan Islam itu akar katanya adalah salam yang membawa makna kesejahteraan dan penyerahan kepada Yang Maha Esa; masakan PAS boleh belagak Tuhan dengan menyatakan siapa sokong siapa masuk syurga[4]?

Andai PAS nyatakan orang ramai tidak faham hudud, maka PAS sendiri mesti menunjukkan cara hudud itu dilaksanakan. Kelantan sudah dipegang lebih 20 tahun dan tiada alasan langsung untuk PAS tidak melaksanakan hudud. Lakukanlah mana yang patut dan mana yang boleh kerana mereka ada kuasa dan bidang kuasa terutamanya syariah tertakluk kepada kerajaan negeri. Adakah kalau PAS bersama-sama PR menang dalam PRU, PAS mengatakan alasan itu dan ini untuk perlaksanaan hudud sedangkan mereka telah berjaya memegang tampuk kuasa pemerintahan? Adakah hendak tunggu menang PRU baru mereka hendak memperjuangkan hudud sedangkan kemenangan mereka dalam PRU sebenarnya atas bantuan yang lain (PKR dan DAP).

Kalau sudah menang, adakah alasan ‘hendak menjaga semangat setiakawan dalam PR’ pula akan menjadi satu sebab PAS tidak boleh melaksanakan hudud? Soalan yang mungkin lebih besar lagi, mengapakah PAS memerlukan kawan yang berlainan ‘kutub’ sama sekali dalam Pakatan Rakyat untuk bertindak memperjuangkan Islam? Sedangkan DAP memang tidak akan sama sekali memperjuangkan Islam dan PKR pula melalui Ketua Umumnya asyik berbolak-balik berkenaan perjuangan Islam dan hanya menggunakan istilah-istilah Islamik pada suatu ketika dan memperjuangkan kesaksamaan agama pada ketika yang lain.

Hal-hal sebegini perlu jelas kerana nyata sekali perjuangan PAS semakin hari semakin tidak jelas. Tatkala Pok Nik bangkitkan isu hudud, seolah-olah ribut telah melanda di dalam PR dan berlakulah perang mulut hentam-menghentam antara satu sama lain terutamanya antara Pok Nik dengan pimpinan tertinggi DAP. Insya-Allah, dalam sehari dua atau seketika masanya nanti, intervensi daripada Anwar Ibrahim, Hadi Awang (dan mungkin pimpinan lain PR yang masih belum bersuara lantaran mereka masih belum duduk berbincang isu hudud yang baru ini) akan cuba mengendurkan keadaan[5]. Malah, UMNO pula akan dipersalahkan (ayat-ayat biasa PR) kerana cuba menimbulkan isu yang akan menggegarkan kekukuhan PR. Kini di laman web berita partisan PR sudah pun menimbulkan isu bahawa komponen BN tidak merestui hudud menjadi agenda perjuangan BN.

Akan tetapi, yang seharusnya PAS tanya diri sendiri adalah ke manakah perjuangan PAS sebetul-betulnya? Andai benar Islam yang hendak diperjuangkan, maka PAS sepatutnya tegar dalam memperjuangkannya dan bukannya mengguna platform ‘kebajikan’ atau ‘semangat solidariti’ sesama pakatan sebagai wadah perjuangan. Bagaimana PAS sebagai sebuah parti memikat undi orang bukan Islam tetapi orang bukan Islam tetap/masih setuju dengan perlaksanaan hudud? Itulah persoalan yang perlu dijawab PAS. Sebuah rangka kerja sepatutnya digerakkan agar syiar Islam ditegakkan, dipetakan dan dilaksanakan. DAP sepatutnya dibasuh agar mereka faham apakah yang dimaksudkan dengan hudud dan mengapakah hudud itu perlu dilaksanakan. PAS (dan PR) boleh sentiasa menuding jari bahawa semua ini kerja UMNO dan BN tetapi berbanding UMNO dan BN yang nampak jelas dan terang siapa nakhoda di dalam perikatan tersebut, PR sebenarnya masih samar-samar mengenai siapakah pemimpin sebenar mereka. Anwar Ibrahim? Lim Guan Eng? Hadi Awang atau Pok Nik? Seandainya PR tidak mampu untuk memperjuangkan idealisme hudud dan Islam, mengapakah PAS masih lagi setia bersekongkol dengan sebuah pakatan yang tidak meletakkan Islam sebagai asas perjuangan atau setidak-tidaknya mengiktiraf Islam sebagai acuan politik dan pentadbiran negara?

Sebagai penutup, hendaklah kita renungi bahawa asal-usul kewujudan PAS itu sendiri adalah bertitik-tolak daripada betapa dayusnya UMNO pada ketika itu untuk memperjuangkan isu Islam dan mereka terpaksa tunduk dengan kehendak British bagi menjamin pengaruh, kuasa dan kemerdekaan negara[6]. Setelah mereka yang tegar memperjuangkan Islam bersatu membentuk PAS, bermulalah perjalanan PAS yang pada ketika itu mempunyai idealisme yang tinggi bagi memartabatkan Islam. Benar, mereka juga patut diiktiraf sebagai pejuang kemerdekaan. Namun, adakah idealisme ini dan semangat membangunkan dan memartabatkan Islam hanya akan terpahat sebagai bahan sejarah atau sekadar jadi bahan cerita dan pertikaian sedangkan PAS pada masa kini tidak segan silu bekerjasama dengan parti-parti sekular bagi menumbangkan BN? Justeru, apakah perbezaan antara PAS dengan UMNO kalau bukan Islam yang sempurna yang hendak dimartabatkan?

 

Nota hujung.

---

[1] Ucapan Haji Hadi Awang dalam Muktamar PAS ke-57, 2011. Contoh rujukan ucapan (secara audio & video) yang boleh diperolehi bagi ucapan ini misalnya daripada sedutan yang boleh ditonton di http://www.youtube.com/watch?v=HM3sU_RBqoQ.  

[2] Beliau memenangi Hadiah Nobel Keamanan pada 1979 merupakan seorang missionari Kristian yang begitu berjaya menyebarkan ajaran Kristian di benua kecil India.

[3] Salah satu daripada isu yang timbul pada zaman reformasi (1998-1999) yang berkisar karya magnum opus SN Dato’ Shahnon Ahmad bertajuk Shit, ‘sanggup meminta bantuan syaitan sekali pun’ dan hujah-hujah ulama PAS melalui akhbar rasmi mereka Harakah.

[4] Isu ini biasanya dinafikan oleh sebahagian ahli PAS sendiri akan tetapi, pada masa yang sama ada juga pemimpin mereka yang menjaja ‘undi PAS adalah jihad,’ atau ‘wajib syarie sokong Pakatan; hatta DAP.’

[5] Sehingga artikel ini diterbitkan di blog ini, PR telah menghalang sama sekali pemimpin mereka untuk menjawab isu-isu berkaitan hudud sehingga satu perjumpaan bersama diadakan antara PAS-PKR dan DAP...mungkin?!

[6] Salah satu daripada peristiwa yang mendorong tertubuhnya sebuah organisasi yang bergerak bagi memertabatkan Islam dengan menghimpunkan ulama, imam dan nasionalis konservatif adalah rusuhan Natrah 1950. Kegagalan UMNO dalam mempertahankan nilai tradisi dan keagamaan di kalangan Melayu malah dilihat terlalu ingin menjaga hati penaung British pada ketika itu. Lihat Farish A. Noor, Islam Embedded (Volume 1), (KL: Malaysian Sociological Research Institute, 2004), p. 61-72.